Mazurska architektura rzadko była krzykliwa. Nawet bardziej ozdobne domy zachowywały spokój i prostotę.
Największą rolę odgrywały proporcje, drewno i drobne detale. To właśnie one budowały charakter domu.
W wielu wsiach do dziś można zobaczyć ozdobne listwy pod dachami albo dekoracyjne zakończenia szczytów. Dawni cieśle potrafili nadawać prostym budynkom lekkość bez przesadnego zdobienia.
Często wystarczało kilka drewnianych elementów, żeby dom wyglądał bardziej „miękko” i przyjaźnie. To zupełnie inne podejście niż współczesne projektowanie pełne dużych form i mocnych kontrastów.
Mazurskie siedliska bardzo dobrze starzały się razem z krajobrazem. Drewno ciemniało, dachówki łapały patynę, a całość coraz bardziej wtapiała się w otoczenie.
Właśnie dlatego stare domy tak dobrze wyglądają wśród jezior i lasów. Nie konkurują z naturą, tylko stają się jej częścią.
Dzisiaj coraz trudniej znaleźć nową architekturę budowaną w takim duchu. Wiele współczesnych budynków mogłoby stać równie dobrze pod dużym miastem.
Domy inspirowane dawną architekturą Mazur przypominają, że czasem największy klimat tworzy właśnie spokój, proporcja i materiał.